بامدادان

بار ایمان و وظیفه شانه می شکند مردانه باش

آخرین پنجشنبه سال هم سپری شد . با  خود عهد کرده بودم امسال به  قبرستان خاوران بروم اما نشد .یعنی دیر فهمیدم که امروز پنجشنبه است ! قرار گرفتن در آن فضای خاص با دردی مشترک برای همه کسانی که انجا دور هم جمع می شوند یکی از آرزوهای من است که حتما باید عملی اش کنم . چرا که مثل تابستان که حضورم سر مزار شاملو ، محمد مختاری و پوینده در امامزاده طاهر یکی از به یاد ماندنی ترین و تاثیر گذار ترین روزهای زندگی ام بود . حضور در خاوران هم می تواند حالم را دگرگون ودچار تحولات نیک کند .
دیدار و تجدید پیمان با یارانی  که " دندان خصم بر جگر خسته بستند و رفتند " و آنهایی که " یک دم در این ظلام  خندیدند و جستند و رفتند " آنهایی که یک نه یا آری حکم مرگ و زندگیشان را بازی می کرد اما آری نگفتند و حتی خود را با مکر و دغل کاری هایی مثل " تقیه " و این ... شعرها فریب ندادند و انسان وار ، ساده وصادق جان را به قصابان مستقر در گذر گاه های رذالت و شرارت نه تنها ارزان نفروختند که یادشان را جاودانه نمودند .

گفتند نمی خواهیم ، نمی خواهیم ، نمی خواهیم
 که بمیریم
گفتند دشمنید ، دشمنید ، دشمنید
خلقان را
چه ساده ، چه به سادگی گفتند و
ایشان را چه ساده ، چه به سادگی کشتند
و مرگ ایشان چندان موهن بود و ارزان بود
که تلاش از پی زیستن
به رنجبار گونه ای می مانست ابلهانه .....

!! نوشته شده توسط ایمان | 20:27 | پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385 •

ادکلن های متفاوت

بی تفاوت از کنار هم می گذرند

عطر سلامی نمی شنوی

!! نوشته شده توسط ایمان | 21:38 | دوشنبه چهاردهم اسفند 1385 •